Nienasycona świata, klęską porażona
Żyjąca na przełomie XIX i XX wieku Maria Czaplicka – badaczka ludów Syberii i zapalona podróżniczka – była „córką swoich czasów i swojej nauki, w dobrym i złym”, jak pisała autorka jej biografii. Jej wielkie zainteresowanie antropologią, etnografią i socjologią sprawiło, że już we wczesnej młodości wzięła udział w wyprawie naukowej nad Don i na Kaukaz, ale prawdziwą sławą okryła się jako organizatorka ekspedycji badawczej na Syberię.
Maria Czaplicka wyróżniała się imponującą wiedzą etnograficzną, a równocześnie nieprzepartą chęcią dotarcia do tego, co w sferze jej zainteresowań było fascynujące, a zarazem nieodkryte. Była pierwszą kobietą, która wykładała antropologię na uniwersytecie w Oksfordzie i jedną z pierwszych na świecie, która otrzymała doktorat w tej dziedzinie.
Głodna wiedzy wyrusza w świat
Urodziła się w 1884 roku na Starej Pradze w Warszawie. Tam też chodziła do gimnazjum Anny Jesieńskiej, a potem przygotowywała się do zawodu nauczycielskiego, podejmując studia przyrodoznawcze w Towarzystwie Kursów Przyrodniczo-Matematycznych. Mistrzem Marii stał się wówczas słynny geograf i pedagog Wacław Nałkowski, który jako jeden z pierwszych dostrzegł „jej przenikliwość i intelektualne nienasycenie” oraz zachęcił ją do realizowania własnych ambicji naukowych. Niezwykła determinacja w osiąganiu zamierzonych celów sprawiła, że podjąwszy pracę na Uniwersytecie dla Wszystkich, a potem w Towarzystwie Kultury Polskiej
Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.panstwo.net
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
- Możliwość odsłuchiwania artykułów gdziekolwiek jesteś [NOWOŚĆ]
- Dostęp do wszystkich treści bieżących wydań "Nowego Państwa"
- Dostęp do archiwum "Nowego Państwa"
- Dostęp do felietonów on-line
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
W tym numerze
-
Oprócz nieśmiertelności, którą można nazwać metafizyczną i która wynika z nieśmiertelności istoty człowieka, czyli z jego duszy, można też wyróżnić inne jej rodzaje, dzięki którym człowiek, kończąc...
„Ubrany w szkarłatny ornat ran swoich” Historia św. Andrzeja Boboli, Duszochwata ze Strachociny
„Męczeństwo błogosławionego Boboli: oczy wyłupione, ręce odarte z ciała aż do kości, nos i wargi ucięte, wieniec ze zmoczonych witek, które się kurczą, język wydarty, ofiara leży na gnoju, ciało...Rozczochrane myśli spisane w leniwym cieniu peruwiańskiej wiosny
Nawet najbardziej drobiazgowo przygotowany plan wyjazdu musi mieć pewien margines. Nie tyle błędu, ile wolności na nowe. Na to, co nieprzygotowane. Czego nie da się po prostu przewidzieć. A już na...Człowiek w obliczu katastrofy
Katastrofy naturalne są dla człowieka, jako świadka tych wydarzeń, sprawdzianem jego człowieczeństwa, a na polu społecznym są sprawdzianem jego integracji i woli działania na rzecz dobra wspólnego...Upiory znad Jeziora Kortowskiego
Historia Kortowa jest przykładem tego, do czego prowadzi antychrześcijańska, totalitarna ideologia. Do czego prowadzi nienawiść, żądza zemsty. Człowiek bez Boga, wartości staje się zwierzęciem,...Nadzieja wśród ruin – Mosul siedem lat po wojnie
Odbudowa Mosulu postępuje. Odtworzono niezbędną infrastrukturę, trwa również odbudowa starego miasta. Przed wojną musiało być wyjątkowo piękne, o czym świadczą resztki zdobień drzwi i fasad, które...