Sto twarzy Draculi

W 1897 roku na brytyjskim rynku wydawniczym ukazała się powieść, na której na żółtej okładce wielkimi, czerwonymi literami wytłoczone było stanowiące jej tytuł egzotycznie brzmiące imię „Dracula”. Nikt jeszcze nie podejrzewał, że popkultura od tego momentu już nigdy nie będzie taka sama.
W 127 lat po premierze książki, która przyniosła jej autorowi, irlandzkiemu pisarzowi i menedżerowi teatralnemu związanemu z Lyceum Theatr, Bramowi Stokerowi nieśmiertelność, stworzony przez niego bohater – demoniczny hrabia wampir z Transylwanii – jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych ikon kultury popularnej.
Transylwański arystokrata w pelerynie
Trudno znaleźć w obszarze cywilizacji zachodniej człowieka, któremu imię Draculi nic by nie mówiło. Jego postać była wielokrotnie wykorzystywana i przetwarzana na niezliczone sposoby, hrabia pojawiał się na scenie, ekranie, w książkach kolejnych pokoleń autorów, grach komputerowych, planszowych i RPG, zdarzało mu się tańczyć i śpiewać (istnieją musicale o nim), a nawet zmieniać kolor skóry (w latach 70. w USA powstał film „Blackula”, w którym zarówno tytułowy bohater, jak i jego antagonista – profesor Abraham Van Helsing – byli Afroamerykanami)! W międzyczasie utrwalił się ikoniczny (choć niemający nic wspólnego z powieścią) wizerunek Draculi jako dystyngowanego mężczyzny w średnim wieku, odzianego w strój wieczorowy i długi płaszcz. Największą zasługę w powstaniu tego popkulturowego obrazu miał aktor węgierskiego



Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.panstwo.net
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
- Możliwość odsłuchiwania artykułów gdziekolwiek jesteś [NOWOŚĆ]
- Dostęp do wszystkich treści bieżących wydań "Nowego Państwa"
- Dostęp do archiwum "Nowego Państwa"
- Dostęp do felietonów on-line
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
W tym numerze
-
Mimo że idee transhumanizmu wyrastają ze szlachetnych pobudek udoskonalenia istoty ludzkiej, to głosiciele tego nurtu wydają się w swoich postulatach posuwać do twierdzeń, że celem człowieka powinno...
Biskup-wojownik Jon Arason i ostatni bój islandzkich katolików
Prawie całe swe biskupie życie spędził u boku konkubiny, z którą związał się zaraz po święceniach kapłańskich. Spłodził z nią co najmniej dziewięcioro dzieci. W wolnych chwilach pisał wiersze i ...Wojna Północna. Rosja zetrze się z NATO nad Bałtykiem
„I my też świetnie wiemy, że dziś Gruzja, jutro Ukraina, pojutrze państwa bałtyckie, a później może i czas na mój kraj, na Polskę!” prezydent Lech Kaczyński, 12 sierpnia 2008 roku W każdej z trzech...Walka o uznanie jako motor rewolucji
Święty Tomasz na pytanie, czy drugi człowiek rzeczywiście jest człowiekiem, odpowiedziałby: no ba! Niech ta pełna prostoty i mądrości odpowiedź będzie przewodnikiem na krętych ścieżkach filozofii...Ślązacy na preriach Teksasu
Któż nie słyszał o Teksasie, gdzie kowboje z naładowanymi rewolwerami i lśniącymi ostrogami u butów hartowali ducha wśród niekończących się prerii, w zmaganiu z dziką przyrodą i wojowniczymi...Grenlandia, piękna panna na wydaniu
Gdyby odwrócić słynne stwierdzenie byłego szefa polskiej dyplomacji, to Grenlandia jest panną na wydaniu nie dość że piękną (można rzec zielonooką), to w dodatku z ogromnym posagiem. Czyż można się...